Wersje językowe: PL EN

31.08.2017 Obchody 78. rocznicy wybuchu II wojny światowej

1 września 2017 r. od godz. 6.00 rano zapraszamy do zwiedzania Muzeum II Wojny Światowej

1 września 2017 r. od godz. 6.00 rano zapraszamy do zwiedzania Muzeum II Wojny Światowej

Dyrektor Muzeum II Wojny Światowej, dr Karol Nawrocki oraz kierownik oddziału Muzeum Westerplatte i Wojny 1939, Mariusz Wójtowicz-Podhorski zapraszają na obchody 78. rocznicy wybuchu II wojny światowej.

1 września 2017 (piątek)  

Otwarcie wystawy "Westerplatte w 7 odsłonach"
Sala wystaw czasowych (poziom -3)
Muzeum II Wojny Światowej

II Koncert Niepodległości Westerplatte
Zadaszona widownia przy ul. mjr. H. Sucharskiego
obok plaży na Westerplatte

W programie:

6.00 Poranek w Muzeum – specjalne godziny otwarcia Muzeum II Wojny Światowej, zapraszamy do zwiedzania od godz. 6.00 do 19.00

9.00 Otwarcie wystawy czasowej "Westerplatte w 7 odsłonach" – prezentacja zabytków pierwszego etapu badań archeologicznych na Westerplatte

Uroczyste podpisanie porozumienia o współpracy z Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL w Warszawie

19.00 II Koncert Niepodległości "Westerplatte" z muzyką hybrydową i współczesnymi aranżacjami pieśni patriotycznych

"Westerplatte w 7 odsłonach" – prezentacja zabytków pierwszego etapu badań archeologicznych na Westerplatte to wystawa czasowa w Muzeum II Wojny Światowej, która prezentuje najciekawsze zabytki odnalezione w trakcie pierwszego etapu badań archeologicznych przeprowadzonych na obszarze Pomnika Historii Pole Bitwy na Westerplatte. Za pomocą ok. 200 eksponatów, ukazano w siedmiu tematycznych odsłonach dramat siedmiodniowych walk, w trakcie których nieliczni polscy obrońcy zostali dosłownie zasypani przez Niemców tysiącami bomb i pocisków. Archeolodzy wydobyli na światło dzienne cudem ocalałe przedmioty, wiele z nich z unikalnym kontekstem, świadczące o życiu przed i po Wielkiej Bitwie. Wystawa będzie prezentowana w sali wystaw czasowych, od 1 września 2017 do 15 marca 2018.

II Koncert Niepodległości "Westerplatte" jest w całości poświęcony młodzieży walczącej o Niepodległość Rzeczypospolitej. Punktem wyjścia narracji będzie bohaterstwo trójki młodych żołnierzy Placówki „Wał”, Edmunda Szamlewskiego, Ignacego Zatorskiego, Ignacego Pokrzywki, którzy samotnie odparli pierwszy atak niemieckiej piechoty na Wojskową Składnicę Tranzytową na Westerplatte o świcie 1 września 1939 roku.  Koncert jest wydarzeniem wyjątkowym na polskiej scenie muzycznej. Na jego repertuar składają się m. in. współczesne aranżacje pieśni patriotycznych. Twórcy II Koncertu Niepodległości Westerplatte wypracowali własny styl muzyczny, który definiują jako muzyka hybrydowa. W kompozycjach współistnieją i przenikają się wzajemnie różne gatunki muzyczne, jak m.in. jazz, rock, blues, muzyka klasyczna i elektroniczna, poezja śpiewana, a nawet odgłosy natury czy nagrania archiwalne.

31.08.2017 Zapraszamy na koncert!

II Koncert Niepodległości „Westerplatte”

II Koncert Niepodległości „Westerplatte”

Koncert jest pomorską premierą, dedykowanego młodzieży programu „Młode Wilki”. Punktem wyjścia narracji będzie bohaterstwo trójki młodych żołnierzy Placówki „Wał” broniącej dostępu na Westerplatte, Edmunda Szamlewskiego, Ignacego Zatorskiego, Ignacego Pokrzywki. To oni odparli pierwszy atak niemieckiej piechoty o świcie 1 września 1939 roku. W dalszej opowieści symbolicznie cofniemy się do wczesnego średniowiecza i opowieści o dzieciach głogowskich podczas oblężenia grodu przez wojska niemieckie w 1109 roku. Z tamtych czasów pochodzi tzw. „Pieśń wojów Krzywoustego” – najstarsza polska pieśń wojskowa spisana przez Galla Anonima. W narracji koncertu opowiemy m.in. o XIX wiecznych związkach Filomatów i Filaretów, młodzieży działającej w ramach struktur Strzelca, POW i Legionów, Orlętach Lwowskich (1918), Płockich (1920) i Grodzieńskich (1939), Szarych Szeregach i młodych Powstańcach Warszawskich. Przypomnimy także okres PRL, w tym zupełnie nieznane losy „młodych wyklętych” – członków niezależnych organizacji młodzieżowych walczących ze stalinizmem w latach 1944-1953. Opowiadając o strajkach szkolnych w zaborze pruskim i rosyjskim (1901-1908), nawiążemy do „tajnego nauczania”, które, podobnie jak polskie Państwo Podziemne, było ewenementem na skalę światową i nie występowało w żadnym innym kraju okupowanym.

Odważny repertuar II Koncertu Niepodległości „Westerplatte” może być zaskoczeniem dla wielu słuchaczy. Koncert otworzy współczesna kompozycja tech-house’owa, będąca tłem do powieści o patriotyzmie młodych Polaków. Chwilę później narrracja „przeniesie” słuchaczy do wczesnego średniowiecza, co zobrazuje pieśń wojów Krzywoustego Pisces salsos et foetentes apportabant alii. Jest to najstarsza zachowana polska pieśń żołnierska, utrwalona w języku łacińskim przez kronikarza Anonima, zwanego Gallem. Koncert zaprezentuje szerokie spektrum muzyki hybrydowej: od lirycznego klimatu Hymnu do miłości Ojczyzny (1774) aż po reage-punkową aranżację Pieśni więziennej Filaretów (1724).

Wspomniany zostanie także zakazany w Polsce Ludowej jazz oraz postać amerykańskiego dziennikarza muzycznego, Willisa Conovera z Głosu Ameryki. Jak pisał New York Times po jego śmierci, Conover skuteczniej demontował komunizm w bloku wschodnim niż eskadra bombowców strategicznych B29. Ilustracją tej opowieści będzie standard jazzowy Lulaby of Birdland (1952), który jako zaskakująca hybryda muzyczna z pewnością na długo pozostanie w pamięci słuchaczy. Silnych wzruszeń z pewnością dostarczą Orlątko(1918) oraz hymn Wszystko co nasze (1911) i Warszawskie dzieci (1944) wykonane z udziałem chóru harcerskiego. W repertuarze znajdą się także: pieśń Konfederatów Barskich – Odważny Polak na Marsowym Polu (1768); Hej! Hej Ułani! (ok. 1806); Marsz Strzelców (1861); Złote ognie (1914); Serce w plecaku (1933) i Obława (1978). Uzupełnieniem repertuaru będą współczesne kompozycje elektroniczne Fate | Przeznaczenie oraz Heritage | Dziedzictwo.

Ekipę II Koncertu Niepodległości „Westerplatte” stanowią doskonali polscy wokaliści i muzycy sesyjni. Łącznie wystąpi ponad 30 artystów, w tym: Ola Turkiewicz (śpiew, kompozycje, aranżacje), Grzegorz Wilk (śpiew), Julia Kutra (śpiew), Mikołaj Felicki (śpiew), chór III Wielopoziomowej Artystycznej Drużyny Harcerskiej (śpiew), Anna Suda | An On Bast (elektronika live, kompozycje),  Marcin Riege(fortepian, aranżacje), Krzysztof Kowalewski (gitary, aranżacje), Robert Murakowski (trąbka), Paweł Jabłoński (akordeon, aranżacje), Marcin Ritter (bas, śpiew, kontrabas, aranżacje), Wojciech Hartman (I skrzypce), Lidia Treszczotka (II skrzypce), Agnieszka Zagroba – Klahs(altówka) oraz Marzena Masłowska (wiolonczela) Grzegorz Poliszak (perkusja). Narrację II Koncertu Niepodległości „Westerplatte” poprowadzi aktor Dariusz Kordek.

Koncert organizowany jest przez Fundację Dziedzictwa Rzeczypospolitej, Muzeum II Wojny Światowej oraz Muzeum Westerplatte i Wojny 1939.  Zamierzeniem organizatorów jest organizacja kolejnej edycji Koncertu Niepodległości Westerplatte w dniu 1 września 2018 r. oraz kontynuacja projektu w latach następnych.

Inżynier dźwięku: Kamil Bobrukiewicz
Dyrektor muzyczny: Ola Turkiewicz
Scenariusz, reżyseria i produkcja: Jacek “Wiejski” Górski

Bezpłatne wejściówki można zarezerwować na stronie: www.koncertniepodleglosci.pl/rezerwacja-wejsciowek

30.08.2017 30 sierpnia 1939 r. - wykonanie planu „Peking”

Niszczyciel ORP „Burza”.

Niszczyciel ORP „Burza”. Jeden z polskich okrętów, które w ramach planu „Peking” przeszły do Wielkiej Brytanii (zbiory Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku).

W godzinach rannych dnia 30 sierpnia Dowódca Floty kontradm. Józef Unrug, odebrał rozkaz marszałka Rydza-Śmigłego, który brzmiał: „Peking wykonać!”. Oznaczało to, że w fazę realizacji wszedł plan przebazowania do brytyjskich portów trzech polskich niszczycieli OORP: „Błyskawica”, „Grom” i „Burza”.

O godzinie 12.50 na wieży sygnałowej Dowództwa Floty, pojawił się kod flagowy skierowany do dowódcy Dywizjonu Niszczycieli kmdr. por. Romana Stankiewicza. Rozkaz nakazywał: „Peking wykonać!” lub jak mówią inne źródła: „Dyon KT. Peking” (Dyon KT. - Dywizjon Kontrtorpedowców / Niszczycieli). Niecałe dwie godziny później polskie okręty podniosły kotwice i w szyku torowym, który otwierała „Błyskawica”, a zamykała „Burza”, opuściły redę gdyńskiego portu.

Przejście dywizjonu przez Zatokę Gdańską nie zostało zauważone przez Niemców, jednak w rejonie Rozewia został on wykryty przez niemiecki okręt podwodny U-31. Później polskie niszczyciele jeszcze kilkakrotnie napotykały niemieckie jednostki pływające lub samoloty, których dowódcy nie chcieli jednak bez wyraźnego rozkazu atakować naszych okrętów i ograniczali się jedynie do obserwacji i składania meldunków o ich trasie.

W godzinach wieczornych 30 sierpnia dywizjon minął Bornholm, w nocy przeszedł przez Cieśninę Sund, a następnego dnia przez Kattegat i Skagerrak i skierował się w kierunku wybrzeży Norwegii, aby po kilku godzinach wykonać zwrot na zachód w stronę Szkocji. 1 września około godziny 13 nastąpiło spotkanie z okrętami brytyjskimi, zaś po godzinie 17 polskie niszczyciele rzuciły kotwice na redzie portu Leith. Plan „Peking” został wykonany, a „Błyskawica”, „Grom” i „Burza”, niebawem rozpoczęły walkę z Kriegsmarine u boku sojuszniczej Royal Navy.

25.08.2017 25 sierpnia 1939 r. zawinął do portu w Gdańsku okręt liniowy Kriegsmarine Schleswig-Holstein

Wpłynięcie do portu gdańskiego w Nowym Porcie. Ze zbiorów Muzeum II Wojny Światowej.

Wpłynięcie do portu gdańskiego w Nowym Porcie. Ze zbiorów Muzeum II Wojny Światowej.

Oficjalnym powodem przybycia niemieckiego okrętu do Gdańska był planowany udział jego załogi w obchodach rocznicy zatonięcia jednostki SMS Magdeburg (26 sierpnia 1914 r.). Coroczne uroczystości poświęcone temu wydarzeniu odbywały się na dzisiejszym Cmentarzu Garnizonowym, na którym pochowano kilkunastu marynarzy, którzy zginęli w czasie zatonięcia. Zwyczajowo brała w nich również udział załoga wybranego niemieckiego okrętu, specjalnie przybywającego w tym celu do Gdańska. W 1939 r. był nim pancernik Schleswig-Holstein.

Faktyczny cel wysłania wówczas do Gdańska tego okrętu był jednak zupełnie inny. Oprócz stałej załogi, pod pokładem ukrywano kompanię szturmową Kriegsmarine, której zadaniem było zajęcie Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. Sam „Schleswig” miał z kolei  otworzyć drogę kompanii ostrzałem składnicy, a następnie rozpocząć metodyczny ostrzał polskich pozycji na terenie Gdyni. 

25 sierpnia 1939 r. okręt wszedł do portu w Gdańsku. Pozostawał w stałej, dyskretnej gotowości bojowej. Tego samego dnia, po południu nadszedł rozkaz rozpoczęcia ostrzału  Westerplatte nazajutrz o godz. 4:30. W ciągu następnych godzin został jednak odwołany. Oczekując na dalsze rozkazy, marynarze ze „Schleswiga” wzięli udział w uroczystościach przy pomniku marynarzy z Magdeburga i przy „Kamieniu bitwy jutlandzkiej” (na dzisiejszym placu biskupa O’Rourke). Światu pozostało jeszcze pięć dni pokoju…

Obelisk na mogile marynarzy z Magdeburga istnieje do dziś. Zachowany w świetnym stanie na Cmentarzu Garnizonowym, został uzupełniony wmurowaną w cokół kotwicą. Przypomina nazwiska 16 niemieckich marynarzy, którzy zginęli w Zatoce Fińskiej w 1914 r. Przypomina również o oficjalnej wizycie w tym miejscu marynarzy ze „Schleswiga Holsteina” w sierpniu 1939 r. Wizycie podstępnie zaplanowanej do podjęcia działań zbrojnych przeciwko Polsce, które zapoczątkowały kataklizm II wojny światowej.

 

25.08.2017 Informacja dla zwiedzających

W każdy wtorek zapraszamy na bezpłatne zwiedzanie Muzeum. Fot. Mikołaj Bujak

W każdy wtorek zapraszamy na bezpłatne zwiedzanie Muzeum. Fot. Mikołaj Bujak

INFORMACJA DLA ZWIEDZAJĄCYCH o dostępności biletów danego dnia, zakup biletu w internetowym systemie sprzedaży, faktury, informacje o zwroty i reklamacje

tel. +48 58 760 09 60
info@muzeum1939.pl

Zapraszamy do skorzystania z naszego systemu internetowej sprzedaży biletów.

23.08.2017 Sojusz dla wojny, podpisanie paktu Ribbentrop-Mołotow 23 sierpnia 1939 r.

Fragment wystawy dotyczący paktu Ribbentrop-Mołotow. Fot. Mikołaj Bujak

Fragment wystawy dotyczący paktu Ribbentrop-Mołotow. Fot. Mikołaj Bujak

W nocy z 23 na 24 sierpnia 1939 r. w Moskwie podpisano pakt o nieagresji pomiędzy Związkiem Sowieckim a III Rzeszą. Porozumienie zostało zawarte przez ministrów spraw zagranicznych: Wiaczesława Mołotowa i Joachima von Ribbentropa.

Jego integralną częścią był „najściślej tajny” protokół dodatkowy określający podział „sfer wpływów” obu mocarstw w Europie Środkowo-Wschodniej i Południowo-Wschodniej. Niemcy i ZSRS pomimo zawartych wcześniej z Polską układów o nieagresji, zaplanowały w nim rozbiór terytorium Rzeczpospolitej. Miał on nastąpić „w drodze przyjacielskiej zgody” mniej więcej „wzdłuż linii rzek Narwi, Wisły i Sanu”. Finlandia, Estonia, Łotwa i rumuńska Besarabia miały przypaść ZSRS. Niemcy przyłączali natomiast do swojego państwa Wolne Miasto Gdańsk oraz Litwę.

III Rzeszy zależało na uzyskaniu czasowego porozumienia z ZSRS, celem izolacji Polski na arenie międzynarodowej. Podpisanie paktu przez stronę sowiecką oznaczało natomiast zgodę Moskwy na niemiecką agresję na Polskę, przy jednoczesnym współudziale Armii Czerwonej w rozbiorze jej terytorium. Wydarzenie to faktycznie oznaczało zaplanowanie IV rozbioru Polski.

Symbolem współpracy niemiecko-sowieckiej stała się wspólna defilada obu wojsk 22 września w Brześciu nad Bugiem, zorganizowana przy okazji przekazania miasta Sowietom przez III Rzeszę. Niedługo potem zmieniono część postanowień zawartych w sierpniu, pozostawiając Litwę w sferze wpływów ZSRS, przesuwając natomiast obszar niemieckiej okupacji w Polsce z linii Wisły aż po rzeki Bug i San.

Zmowa Hitlera i Stalina z 23 sierpnia 1939 r. otwierała Niemcom i Związkowi Sowieckiemu drogę do wspólnej zbrojnej napaści na Polskę. Pakt Ribbentrop-Mołotow faktycznie oznaczał zawarcie sojuszu dla wojny.

18.08.2017 W "Obrazach wojny": represje wobec Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku

Polska Szkoła Powszechna w Wolnym Mieście Gdańsku (obecnie ul. Łąkowa). Ze zbiorów Muzeum II Wojny Światowej.

Polska Szkoła Powszechna w Wolnym Mieście Gdańsku (obecnie ul. Łąkowa). Ze zbiorów Muzeum II Wojny Światowej.

Zachęcamy do wysłuchania audycji "Obrazy wojny" w Radiu Gdańsk. Program powstał we współpracy z Muzeum II Wojny Światowej.

W Wolnym Mieście Gdańsku (1920-1939) Polacy stanowili kilka procent ludności pośród niemieckiej większości. Wraz z aktywizacją na tym terenie ruchu narodowosocjalistycznego z początkiem lat trzydziestych, sytuacja Polaków stawała się coraz trudniejsza.

Doświadczali oni nasilającej się agresji oraz rozmaitych represji ze strony Niemców. Szczególnie narażeni na nią byli pracownicy instytucji związanych z Rzeczypospolitą Polską, ale także zwykli obywatele. Dotyczyły one życia kulturalnego, religijnego, szkolnictwa, obecne były na polu gospodarczym oraz w przestrzeni publicznej, a więc na ulicy, w sklepie, podczas załatwiania spraw urzędowych.

Niszczono symbole polskości obecne w przestrzeni publicznej, dopuszczano się napadów i pobić, w których ofiary doznawały poważnego uszczerbku na zdrowiu, a nawet traciły życie. Sprawcy przemocy, mimo licznych świadków i przedstawionych dowodów pozostawali bezkarni. Celem tych ataków było wyrugowanie obecności Polaków i wszystkiego, co wiązało się z wielowiekową obecnością Polski na tym terenie.  

15.08.2017 15 sierpnia 1943 r. polski okręt podwodny ORP „Dzik” zaatakował dwa włoskie statki

Bliźniak ORP „Dzik”, ORP „Sokół” wchodzi do portu po zakończonym patrolu bojowym. Zbiory Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.

Bliźniak ORP „Dzik”, ORP „Sokół” wchodzi do portu po zakończonym patrolu bojowym. Zbiory Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.

15 sierpnia 1943 r. polski okręt podwodny ORP „Dzik”, dowodzony przez kapitana marynarki Bolesława Romanowskiego  zaatakował w okolicach portu Bari dwa włoskie statki.

ORP „Dzik” wraz z innym polskim okrętem podwodnym ORP „Sokół” (bliźniak „Dzika” dowodzony przez kapitana marynarki Jerzego Koziołkowskiego), wchodził w skład brytyjskiej 10 flotylli okrętów podwodnych, której bazą była Malta.

W okresie od maja do października 1943 r. ORP „Dzik” odbył sześć patroli bojowych w rejonie Wysp Liparyjskich, Cieśniny Messyńskiej i na południowym Adriatyku, odnosząc na tych akwenach znaczące sukcesy. Podczas jednego z tych rejsów bojowych, w dniu 15 sierpnia 1943 r., na podejściach do portu Bari zaatakował dwa włoskie statki (transportowiec wojska „Citta di Spezia” – 2474 BRT i frachtowiec „Goggiam” – 1934 BRT), idące w eskorcie siedmiu okrętów wojennych. Był to konwój zmierzający z Albanii do Włoch, a jednostki w kierunku których „Dzik” wystrzelił torpedy, przewoziły na swoich pokładach między innymi niemieckie oddziały. Kapitan Romanowski, mimo obecności eskorty, podjął decyzję o jednoczesnym ataku torpedowym na oba statki. Wystrzelił do nich salwę złożoną z czterech torped, z których dwie, przeznaczone dla transportowca wojska chybiły, jednak pozostałe dwie trafiły we frachtowiec, który został tak poważnie uszkodzony, że nie powrócił już do służby. Po tym ataku „Dzik” udał się w drogę powrotną na Maltę, a w sektorze patrolowania w rejonie Bari zastąpił go ORP „Sokół”.     

14.08.2017 14 sierpnia obchodzimy rocznicę męczeńskiej śmierci o. Maksymiliana Kolbego

Św. Maksymilian Maria Kolbe

Św. Maksymilian Maria Kolbe

Został zamordowany w wigilię Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, 14 sierpnia 1941 r. zastrzykiem z fenolu. Dziś mija 76 rocznica tego najpiękniejszego świadectwa ludzkiej siły w czasach największego kataklizmu w dziejach ludzkości.

„Nasz święty współwięzień przede wszystkim ocalił w nas człowieczeństwo. Był duchowym pasterzem w komorze głodowej, wspierał, prowadził modlitwy, rozgrzeszał i wyprowadzał umierających znakiem krzyża na drugi świat. W nas, ocalałych z selekcji, umocnił wiarę i nadzieję. Pośród tego zatracenia, terroru i zła, przywrócił nadzieję”.

Tak franciszkanina, św. ojca Maksymiliana Marię Kolbego wspominał kilka lat temu Michał Micherdziński (1919-2006), jeden z ostatnich świadków apelu w niemieckim obozie KL Auschwitz, na którym o. Maksymilian oddał swoje życie za Franciszka Gajowniczka, współwięźnia wyselekcjonowanego za karę wraz z 9 innymi więźniami na śmierć z głodu.

To było we wtorek, 29 lipca 1941 r. Około godziny 13-tej obozowa syrena ogłosiła ucieczkę jednego z więźniów. Na zwołanym apelu, brak stwierdzono na bloku 14a. Esesmani najpierw ogłosili morderczy wielogodzinny kolejny apel, a następnie rozpoczęli selekcję skazanych na śmierć głodową. Po wskazaniu na Franciszka Gajowniczka, o. Maksymilian opuścił szereg i oznajmił katom z Auschwitz „Ja chcę umrzeć za niego. On ma żonę i dzieci”. Gajowniczek wrócił do szeregu, o. Maksymilian trafił do celi wraz z innymi skazanymi. Przeżył najdłużej.

11.08.2017 Muzeum przywraca pamięć o ofiarach „Operacji polskiej” NKWD 1937-1938

Dyrektor Muzeum II Wojny Światowej, dr Karol Nawrocki otwierający spotkanie. Fot. Mikołaj Bujak

Dyrektor Muzeum II Wojny Światowej, dr Karol Nawrocki otwierający spotkanie. Fot. Mikołaj Bujak

Muzeum II Wojny Światowej wspominało 80. rocznicę „Operacji polskiej” NKWD 1937-1938. Z tej okazji odbyła się prelekcja historyczna Piotra Szubarczyka, połączona z wystąpieniem aktorskim Krzysztofa Bartoszewicza, wzbogacona projekcją filmu i oprawą muzyczną.

Dyrektor Muzeum II Wojny Światowej, dr Karol Nawrocki otworzył uroczyste ad memoriam poświęcone ofiarom. W słowie wstępnym odniósł się do przedwojennego aktu terroru, jakim był rozkaz nr 00485, na podstawie którego mniejszość polska zamieszkująca tereny ówczesnego Związku Sowieckiego została poddana systematycznemu ludobójstwu.

Piotr Szubarczyk z Biura Edukacji Narodowej IPN szczegółowo zapoznał zebranych z faktami dotyczącymi losu aresztowanych i ich rodzin. Przypomniał o niewyobrażalnej liczbie ofiar podlegający rozstrzelaniu, zesłaniu do łagrów i innym równie brutalnym represjom. Wtórował mu znakomity aktor, autor sztuk i reżyser teatralny Krzysztof Bartoszewicz, który swój performance oparł na polemicznej dyskusji z prelegentem. Publiczność żywo reagowała na dialog między występującymi oraz była poruszona fragmentami filmu dokumentalnego Aliny Czerniakowskiej, który stanowił kontrapunkt do wystąpienia. Wydarzenie zostało zamknięte w eligijnej oprawie muzycznej w wykonaniu skrzypaczki, Agaty Bohdziewicz.

Muzeum II Wojny Światowej pragnie podziękować wszystkim gościom, którzy tak licznie wzięli udział w uroczystości. Spotkanie zaszczycili swoją obecnością: Poseł do Parlamentu Europejskiego, Anna Fotyga; Prezes Stowarzyszenia Rodzina Katyńska, Hanna Śliwa-Wielesiuk; Dyrektor Biura Wojewody Pomorskiego, Tomasz Gieszcz; Prof. Mirosław Golon, Dyrektor Instytutu Pamięci Narodowej Odział w Gdańsku; Przewodnicząca Komitetu Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa w Gdańsku, dr Beata Kuna; Dyrektor Radia Plus, ks. dr Maciej Kwiecień; Proboszcz Parafii św. Brygidy, ks. Ludwik Kowalski.

10.08.2017 O 22:05 zachęcamy do wysłuchania „Obrazów Wojny” w Radiu Gdańsk

Chylimy głowę przed ogromem cierpienia naszych Rodaków, ofiar przedwojennej antypolskiej ludobójczej operacji NKWD

Chylimy głowę przed ogromem cierpienia naszych Rodaków, ofiar przedwojennej antypolskiej ludobójczej operacji NKWD

To było 80 lat temu. 11 sierpnia 1937 r. ludowy komisarz spraw wewnętrznych ZSRS Nikołaj Jeżow wydał rozkaz operacyjny nr 00485, na podstawie którego mniejszość polska zamieszkująca tereny ówczesnego Związku Sowieckiego poddana została systematycznemu bestialskiemu ludobójstwu.

Najskromniej licząc, do listopada 1938 r. Sowieci wymordowali ponad 111 tys. Polaków. To był pierwszy akt ludobójczego terroru skierowanego przeciwko narodowi polskiemu w najstraszniejszym stuleciu w dziejach ludzkości – i co istotne – zaplanowany i bezwzględnie przeprowadzony jeszcze przed nadejściem kataklizmu II wojny światowej.

Rozkaz „czerwonego kata” z NKWD wydany 11 sierpnia 1937 r. poprzedziła Decyzja Biura Politycznego KC WKP(b) o zatwierdzeniu jego projektu (9 sierpnia). Do rozkazu Jeżowa dołączone zostało również obszerne, kilkudziesięciostronicowe „uzasadnienie” przesłane do jego lokalnych wykonawców, czyli kadry kierowniczej NKWD na terenie całego kraju. W „uzasadnieniu” jest mowa przede wszystkim o fikcyjnie reaktywowanej do życia przez komunistów Polskiej Organizacji Wojskowej, której rzekoma aktywność wywiadowcza miała uzasadniać podjęcie przez NKWD antypolskich morderczych działań.

W rozkazie operacyjnym nr 00485 zapisano z kolei wytyczne dotyczące okresu przeprowadzenia ludobójstwa, kategorii osób, które mają zostać mu poddane (m.in. emigranci z Polski, pozostający w ZSRS dawni jeńcy wojenni czy „najaktywniejsza część miejscowych elementów antysowieckich i nacjonalistycznych z polskich rejonów”). Rozkaz regulował też los aresztowanych, których „zależnie od stopnia ujawnionej winy wykazanej w toku śledztwa” dzielono na 2 kategorie: pierwszą – podlegający rozstrzelaniu, drugą („mniej aktywni”) – podlegający zesłaniu do łagrów na okres od 5-10 lat. W praktyce oznaczało to, że każda osoba o polsko brzmiącym nazwisku mogła stać się ofiarą prowadzonego ludobójczego polowania. Stalin oceniając pierwsze raporty „krwawego karła” Jeżowa, miał powiedzieć: „Bardzo dobrze! Kopcie i czyśćcie ten polsko-szpiegowski brud. Niszczcie go w interesie Związku Sowieckiego”.
 
Według świadków tego ludobójstwa „być Polakiem w ZSRS w 1938 r. – [znaczyło to] mniej więcej to samo, co być Żydem w III Rzeszy” (Helena Trybel).

Bilans ludobójstwa dokonanego w latach 1937-1938 na narodzie polskim w ZSRS jest przerażający. Opierając się na danych, mówiących o najmniejszej z branych pod uwagę liczbie osób zamordowanych na podstawie sfabrykowanych oskarżeń (111 091 osób), mamy do czynienia z eliminacją prawie 20 proc. polskiej społeczności zamieszkującej ZSRS na kilka lat przez wybuchem wojennej zagłady.

Chylimy głowę przed ogromem cierpienia naszych Rodaków, ofiar przedwojennej antypolskiej ludobójczej operacji NKWD.

09.08.2017 9 sierpnia 1944 rozpoczęło ponowne nadawanie Polskie Radio

Odbiornik radiowy Philips z okresu międzywojennego

Odbiornik radiowy Philips z okresu międzywojennego

Po prawie pięciu latach przerwy rozpoczęło nadawanie Polskie Radio. Jego siedziba mieściła się przy pl. Dąbrowskiego.

Jedną z pierwszych audycji były wygłaszane przez Edmunda Osmańczyka ps. ,,Jan Gor” komentarze na temat sytuacji walczącego miasta pt. ,,Warszawa walczy”. Fragment audycji skierowany był do rządów państw sojuszniczych: ,,(…) Warszawa walcząca przemawia do wszystkich narodów zjednoczonych i ich rządów! Warszawa nie chce od was podziwu ani wyrazów współczucia. Lud Warszawy woła o jedno: przyślijcie nam coś w waszych nieprzebranych arsenałów. Żądamy karabinów i amunicji.” W wyzwolonych rejonach Warszawy ze skrytek powyciągano ukrywane przed Niemcami radia i słuchano powstańczych audycji. Wiele z nich ustawiano w oknach lub na ulicy, aby jak najwięcej osób mogło je usłyszeć.

Wydany został drugi tom powstańczych reportaży napisanych przez Prasowych Sprawozdawców Wojennych z BIP Komendy Głównej AK ,,Na barykadach Warszawy”. Reportaże opisywały działania wojenne a także walkę i życie codzienne powstańców w pierwszym tygodniu Powstania Warszawskiego.

08.08.2017 Konkurs Ministra Spraw Zagranicznych

Konkurs Ministra na najlepsze publikacje historyczne

Konkurs Ministra na najlepsze publikacje historyczne

Zapraszamy do udziału w konkursie Ministra na najlepsze publikacje promujące historię Polski i historię polskiej dyplomacji.

Celem konkursu jest wyłonienie:
- najlepszej publikacji promującej historię Polski w obcym języku,
- najlepszej publikacji polskojęzycznej na temat historii polskiej dyplomacji.

W konkursie wezmą udział prace wydane w latach 2015-2016. Publikacje można zgłaszać do 15 września 2017 roku. Zgłaszane mogą być nie tylko monografie naukowe, ale i publikacje popularno-naukowe oraz edycje źródeł.

Nagrodą w kategorii najlepsza publikacja obcojęzyczna promująca historię Polski jest suma 10 tys. euro, natomiast dla zwycięzcy w kategorii najlepszej publikacji polskojęzycznej poświęconej historii polskiej dyplomacji - 20 tys. złotych.

Szczegóły znajdują się na stronie Ministerstwa Spraw Zagranicznych:

http://www.msz.gov.pl/pl/p/msz_pl/ministerstwo/konkursyministra/konkurs_ministra_na_najlepsze_publikacje_promujace_historie_polski_i_historie_polskiej_dyplomacji

07.08.2017 Spotkanie ad memoriam, poświęcone ofiarom „Operacji polskiej” NKWD 1937-1938

 Przywróćmy pamięć o ofiarach…

Przywróćmy pamięć o ofiarach…

Dyrektor Muzeum II Wojny Światowej, dr Karol Nawrocki oraz Dyrektor Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Gdańsku, prof. Mirosław Golon i Przewodnicząca Komitetu Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa w Gdańsku, dr Beata Kuna zapraszają 11 sierpnia, o godz. 17.00 na uroczyste spotkanie ad memoriam, poświęcone ofiarom „Operacji polskiej” NKWD 1937-1938.

11 sierpnia 2017 (piątek)
godz. 17.00, sala kinowa
Muzeum II Wojny Światowej  
pl. W. Bartoszewskiego 1
(Wejście główne: schody od strony placu)

PROGRAM

1. To nie była „okrutna pomyłka”… Prelekcja Piotra Szubarczyka z Biura Edukacji Narodowej IPN w Gdańsku.
2. Musieli zwyciężyć, projekcja fragmentów filmu Aliny Czerniakowskiej.
3. Sytuację Polaka w Związku Sowieckim pod koniec lat 30-tych można porównać z sytuacją Żyda w państwie Hitlera… Relacje świadków tragedii, w interpretacji Krzysztofa Bartoszewicza.

W ramach piątkowego spotkania „ad memoriam” odbędzie się prelekcja Piotra Szubarczyka, który opowie o zbrodni ludobójstwa na polskich mieszkańcach ZSRR. Sygnałem do jej rozpoczęcia był słynny rozkaz nr 00485, wydany 11 sierpnia 1937 przez ludowego komisarza spraw wewnętrznych ZSRS Nikołaja Jeżowa, na polecenie Józefa Stalina.

Ofiarami „Operacji polskiej” NKWD byli głównie Polacy, którzy stali się obywatelami Związku Radzieckiego po traktacie ryskim. Władze sowieckie, widząc, że polska ludność, przywiązana do tradycji i religii pozostaje oporna na sowietyzację, zastosowały wobec niej brutalne represje, w wyniku których w latach 1937-1938 zamordowano ponad 100 tys. Polaków. Całkowita liczba ofiar jest nieznana.

„Operacja polska” była też jedną z odpowiedzi Stalina na klęskę sowieckiej ekspansji roku 1920. O wydarzeniach wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku opowiada film Aliny Czerniakowskiej Musieli zwyciężyć, którego fragmenty zilustrują prelekcję Piotra Szubarczyka. Historyczna narracja będzie przeplatana relacjami świadków zbrodni NKWD, które zaprezentuje aktor, Krzysztof Bartoszewicz. Całość zostanie zamknięta w oprawie muzycznej w wykonaniu Agaty Bohdziewicz.

04.08.2017 Oświadczenie

Gdańsk, 4 sierpnia 2017

W związku z kłamstwami i pomówieniami, które znalazły się w artykule Pana Sebastiana Łupaka zamieszczonym na portalu gdansk.pl, a także z nierzetelną metodyką stworzenia samego tekstu – opartego o wypowiedź jednej osoby, bez realnej możliwości zaprezentowania stanowiska naszej instytucji, niniejszym oświadczamy:

Dyrekcja ze zrozumieniem przyjęła decyzje pracowników Działu Naukowego o opuszczeniu Muzeum. Przez ostatnie 4 miesiące wszyscy pracownicy mieli zapewnione godne warunki pracy, a także korzystne warunki odejścia. Dział Naukowy MIIWŚ funkcjonuje płynnie, bez żadnego zagrożenia. Mianowany został nowy kierownik działu, doświadczony naukowiec z dorobkiem z najnowszej historii Polski i urzędnik państwowy - doktor Marek Szymaniak.

Pracę w Muzeum w ostatnich czterech miesiącach rozpoczęło ponadto dwóch naukowców ze stopniami doktora i doktora habilitowanego – dr Lucyna Żukowska oraz dr hab. Wojciech Turek. Dział Naukowy przygotował plan projektów naukowych, które będą realizowane w ciągu trzech najbliższych lat. W porozumieniu z Działem Wydawniczym, którym kieruje dr hab. Tomasz Chinciński, powstał także plan wydawniczy na najbliższy rok. Na lata 2017-2020 przygotowywanych jest kilka wydarzeń naukowych, w tym konferencja międzynarodowa „Wojna i pamięć. Pamięć kulturowa o II wojnie światowej w Polsce i Niemczech” (październik 2017). Biogramy pracowników Działu Naukowego są dostępne pod linkiem - http://www.muzeum1939.pl/pl/o_muzeum/zespol/pracownicy_naukowi

Kadra MIIWŚ jest regularnie uzupełniana. W Muzeum w ciągu ostatnich kilku miesięcy zatrudniono wysokiej klasy specjalistów także w innych działach. Pracownikami Muzeum zostali m.in. wieloletni nauczyciel w I Liceum Ogólnokształcącym dr Tomasz Szturo, doświadczony gdański przewodnik Aleksander Masłowski czy nestor gdańskiego muzealnictwa Adam Koperkiewicz. Część funkcji kierowniczych objęli także kompetentni, wieloletni pracownicy Muzeum – w tym w Dziale Edukacyjnym. W Muzeum stworzono ponadto nowe działy: Dział Wydarzeń Kulturalnych oraz Dział Wystaw – odpowiedzialny za wystawę stałą i wystawy czasowe.

Z niepokojem i zdumieniem przyjmujemy uznanie za synonim „prowincji” tak zasłużonej dla wolnej Polski instytucji jak Instytut Pamięci Narodowej, a szczególnie, gdy ten deprecjonujący opis wyprowadza jej były pracownik. Rozmach badań naukowych, dokonań edukacyjnych, dbanie o dobre imię Polski na świecie oraz budowanie świadomości historycznej kolejnych pokoleń Polaków przez Instytut Pamięci Narodowej stanowić powinno przedmiot odniesienia dla organizującego się Muzeum.

Tomasz Rakowski

03.08.2017 Obchody 73. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego

Otwarcie wystawy czasowej „Warsaw Rising”. Fot. Mikołaj Bujak

Otwarcie wystawy czasowej „Warsaw Rising”. Fot. Mikołaj Bujak

Muzeum II Wojny Światowej uczciło wydarzenia 1-ego sierpnia 1944. Z tej okazji miało miejsce otwarcie wystawy „Warsaw Rising”, projekcja filmu „Powstanie Warszawskie” i wyświetlenie znaku Polski Walczącej na budynku Muzeum.

O godz. 18.30 odbyła się inauguracja wystawy czasowej „Warsaw Rising”, opracowanej przez Muzeum Powstania Warszawskiego. Zgromadzonych gości powitał dyrektor Muzeum II Wojny Światowej, dr Karol Nawrocki. Uroczystość została opatrzona słowem wstępnym m.in. Poseł do Parlamentu Europejskiego Anny Fotygi. O swych doświadczeniach wojennych opowiedzieli uczestnicy Powstania Warszawskiego.

Następnie zgromadzeni goście udali się do sali kinowej, gdzie obejrzeli film „Powstanie Warszawskie” - fabularyzowany dokument, powstały na bazie kronik filmowych. Wyprodukowany przez Muzeum Powstania Warszawskiego przy współpracy z Polskim Instytutem Sztuki Filmowej.

Po seansie, tuż po zachodzie słońca na budynku Muzeum II Wojny Światowej wyświetlono znak Polski Walczącej. Wyjątkową oprawę tego wydarzenia zapewnili: harcerze z Bałtyckiego Hufca ZHP Gdańsk-Portowa im. Obrońców Westerplatte i Reprezentacja Narodowa w Rugby Kobiet.

W tym dniu rozpoczęto także akcję BohaterON–włącz historię! Projekt cieszył się dużą popularnością wśród dzieci zgromadzonych na wystawie „Podróż w czasie”. Z pomocą muzealnego edukatora maluchy wypisywały kartki z życzeniami dla Powstańców. W ramach programu edukacyjnego BohaterON w naszej placówce można odebrać pocztówkę, która służy uhonorowaniu uczestników Powstania Warszawskiego. Wypisane kartki należy wrzucić do specjalnych urn (na poziomie -1 i -3), skąd za pośrednictwem organizatora projektu trafią do Powstańców. Akcja trwa do 2 października 2017 r.

Przez cały dzień w Muzeum promowano książkę Krzysztofa Mitala „Powstanie Warszawskie. Pierwsze dni”. Publikacja jest interaktywną opowieścią dla najmłodszych, z różnymi zakończeniami. Dołączenie do Powstańców lub pozostanie z cywilami determinuje dalszą część lektury. Przy stoisku Wydawnictwa Meandry, ulokowanym na poziomie wystawy głównej, zwiedzający mogli wysłuchać fragmentów książki, otrzymać zakładki i nabyć publikację.

W uroczystości udział wzięli znamienici goście: Przewodniczący Okręgu Pomorskiego Światowego Związku Żołnierzy AK, uczestnik Powstania Warszawskiego prof. Jerzego Grzywacz; Poseł do Parlamentu Europejskiego Anna Fotyga; Prezes Stowarzyszenia Rodzina Katyńska Hanna Śliwa-Wielesiuk; Pomorski Kurator Oświaty Monika Kończyk; Prokurator Regionalny Andrzej Golec; Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Gdańsku, płk Andrzej Płocha; ppłk Jacek Wiercicki z Wojskowej Komendy Uzupełnień; kpt. Stanisław Dobrowolski; Komitet Rady Pamięci Walki i Męczeństwa oraz Stowarzyszenie „Godność” reprezentowali Czesław Nowak i Andrzej Osipow; Kompania Służby Przygotowawczej 49. Bazy Lotniczej, pod dowództwem ppor. Żanety Idziaszek, Reprezentacja Narodowa w Rugby Kobiet wraz z trenerem Januszem Urbanowiczem; harcerze z Bałtyckiego Hufca ZHP Gdańsk-Portowa im. Obrońców Westerplatte.

03.08.2017 II etap wykopalisk na Westerplatte rozpoczęty

Guzik od munduru polskiego znaleziony podczas prac archeologicznych

Guzik od munduru polskiego znaleziony podczas prac archeologicznych

W sierpniu oddział Muzeum II Wojny Światowej, Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 rozpoczęło prace archeologiczne na Westerplatte. Już pierwszego dnia wykopalisk odnaleziono zabytkowe przedmioty.

Celem badań archeologicznych realizowanych na Westerplatte jest potwierdzenie położenia i dokumentacja stanu dwóch budynków wzniesionych pod koniec XIX w. Obiekty te zbudowano na potrzeby istniejącego wówczas kurortu.  

Od 1926 r., po przyznaniu trenu Westerplatte Polsce, budynki wchodziły w skład Wojskowej Składnicy Tranzytowej: jeden z nich do 1936 r. pełnił rolę Koszar, nosząc nazwę Stare Koszary, a drugi funkcjonował jako Budynek Administracyjny.

Ocena stanu zachowania tych obiektów jest niezbędna do opracowania koncepcji ich rekonstrukcji lub trwałego zabezpieczenia i wyeksponowania tych miejsc. Odbędzie się to ramach planowanej rewaloryzacji Pomnika Historii „Pole Bitwy na Westerplatte”.

Koljnym elementem prac jest dokumentacja zasięgu oraz zbadanie leja po eksplozji bomby lotniczej, zlokalizowanego po północnej stronie pozostałości Wartowni nr 5. Częściowo zrobiono to podczas badań realizowanych przez Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 w 2016 r. Planowane prace prowadzone są na terenie zabytkowym, wpisanym do rejestru zabytków.

03.08.2017 Dziś o 22:05 "Obrazy wojny" w Radiu Gdańsk

Ze zbiorów Muzeum II Wojny Światowej. Fot. Mikołaj Bujak

Ze zbiorów Muzeum II Wojny Światowej. Fot. Mikołaj Bujak

Tematem programu będzie Powstanie Warszawskie - zbrodnie niemieckie i tragedia ludności cywilnej. Audycje powstają we współpracy z Muzeum II Wojny Światowej.

1 sierpnia zawsze oddajemy hołd bohaterskim Powstańcom Warszawskim. Ich postawa buduje w nas poczucie dumy z bycia Polakami. Równocześnie jednak ani przez chwilę nie zapominamy o dziesiątkach tysięcy przedstawicieli ludności cywilnej Warszawy, która padła ofiarą niemieckiego ludobójstwa.

Najpierw była rzeź Woli, potem Ochoty, a następnie kolejnych dzielnic stolicy. Według różnych szacunków Niemcy w czasie Powstania Warszawskiego bestialsko wymordowali od 120 do 150 tys. cywili, w tym kobiety i dzieci. Nie zwracano uwagi nie tylko na wiek i płeć, ale również bez żadnego znaczenia była sprawa ewentualnego zaangażowania mordowanych ludzi w powstańczy zryw. Mordowano zgodnie z wytycznymi mówiącymi, że „każdy z mieszkańców miasta zostanie zabity”.

Śmierć była wszechobecna. Strach o życie najbliższych i swoje towarzyszyły ludziom co dzień. Niemcy nie oszczędzali także miejsc tradycyjnie uważanych za bezpieczne: szpitali, świątyń i cmentarzy. Warszawa została zrównana z ziemią – tak, jak życzyli sobie tego Hitler i Himmler. Takiego kataklizmu urbanistycznego stolicy nie znała nowożytna historia Europy. Dziesiątki tysięcy cywili zginęło również po opuszczeniu gorejącego w zgliszczach miasta – najpierw wysiedlonych do Dulag 121 w Pruszkowie, a potem wywiezionych do miejsc kaźni w Auschwitz, Ravensbrück czy Stutthof.

Sprawcy mordów na powstańcach i cywilach nie zostali ukarani. Heinz Reinefahrt – kat Woli doczekał sędziwej starości w RFN, piastując m.in. urząd burmistrza Westerlandu, a Erichowi von dem Bach-Zelewskiemu – dowódcy oddziałów SS tłumiących Powstanie, karę 10 lat obozu pracy zamieniono na… areszt domowy.

Straty osobowe Warszawy z 1944 r. zostały wyrównane dopiero około 30 latach od zakończenia II wojny światowej!

Pamięć o Polakach – żołnierzach i cywilach brutalnie mordowanych przez Niemców w czasie Powstania Warszawskiego, to jeden z najważniejszych elementów pamięci o II wojnie światowej.

01.08.2017 Akcja BohaterON – włącz historię! w Muzeum II Wojny Światowej

Dyrektor MIIWŚ, dr Karol Nawrocki i Agnieszka Łesiuk na konferencji inaugurującej II edycję akcji BohaterON

Dyrektor MIIWŚ, dr Karol Nawrocki i Agnieszka Łesiuk na konferencji inaugurującej II edycję akcji BohaterON

BohaterON – włącz historię! służy upamiętnieniu i uhonorowaniu uczestników Powstania Warszawskiego. Pokazuje tło historyczne, a także dramaty i emocje osób żyjących w czasach II wojny światowej. To promocja patriotycznych postaw i tożsamości narodowej oraz hołd złożony wszystkim, którzy walczyli o wolność naszego kraju.

Akcja trwa od 1 sierpnia do 2 października 2017 r.

Wypowiedź dyrektora na konferncji dotyczącej akcji BohaterON
"Dziękuję za zaproszenie do tej akcji. To wielkie wydarzenie dla samego Muzeum. Dlaczego zdecydowaliśmy się wziąć udział w tej akcji? BohaterON – włącz historię! i pamiętaj o bohaterach. To tak naprawdę akcja, która spełnia wszystkie ważniejsze kryteria edukacji nie tylko historycznej, ale i obywatelskiej. Oto mamy niekwestionowanych bohaterów, z którymi widzimy się tutaj dzisiaj. Bohaterów, który walczyli o Polskę niepodległą, wolną i suwerenną w obliczu przerażającego totalitarnego systemu. Ale mamy też kolejne pokolenia Polaków, którzy wysyłając kartkę nie tylko pamiętają o swoich bohaterach, ale składają też swego rodzaju deklarację: Wasze życie; wartości w imię, których walczyliście są ważne także dla nas – dla kolejnych pokoleń Polaków i jesteśmy gotowi je realizować już w warunkach pokoju, w warunkach państwa wolnego i solidarnego. Wyraz obywatelskości tej akcji jest dla Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku szalenie ważny i ja też te dzisiejsze wydarzenie traktuję symbolicznie. Jako dyrektor Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku chciałem Państwu powiedzieć, że bohaterów zobaczymy także na ekspozycji tego Muzeum. Nie wstydźmy się swoich polskich bohaterów, którzy w obliczu obu totalitaryzmów zachowywali się godnie. Uczmy się od nich i włączmy naszych bohaterów. BohaterON".

Kartka dla Powstańca
W jej ramach każdy może wysłać specjalnie zaprojektowaną, bezpłatną kartkę z życzeniami do wybranego uczestnika walk o stolicę. Pocztówki są dostępne w Muzeum II Wojny Światowej. Mapa punktów dystrybucji od 1 sierpnia jest dostępna na stronie www.bohateron.pl.

Kartki są wydawane bezpłatnie. Wypisane pocztówki należy wysłać na podany na nich adres. Można je również pozostawić w Muzeum II Wojny Światowej. Wszystkie kartki po zakończeniu akcji zostaną przekazane Powstańcom przez organizatorów kampanii BohaterON.

Istnieje również możliwość bezpłatnego wysłania pocztówki przez Internet za pośrednictwem strony www.bohateron.pl. Na kartce online można napisać maksymalnie 25 słów – tyle, ile używano w korespondencji wysyłanej pocztą polową podczas Powstania Warszawskiego. Wypełnione online pocztówki zostaną wydrukowane i wysłane w formie tradycyjnej do adresatów.

Biało-czerwone kartki własnoręcznie wykonają uczniowie szkół przyszpitalnych oraz mali pacjenci szpitalnych oddziałów dziecięcych z całej Polski.

Portal o Powstańcach
1 sierpnia rusza witryna www.bohateron.pl zawierająca zdjęcia i biogramy Powstańców. Na stronie można wybrać adresatów kartek, zapoznać się z ich historiami i zdecydować, komu przekażemy podziękowania za walkę o wolność Ojczyzny.

Seminaria dla nauczycieli i warsztaty edukacyjne w szkołach
Organizatorzy – we współpracy z Instytutem Pamięci Narodowej – na przełomie września i października przeprowadzą w każdym województwie seminarium dla nauczycieli, przybliżając pedagogom sposoby na przystępny i ciekawy sposób rozmawiania z młodzieżą o Powstaniu Warszawskim i Polskim Państwie Podziemnym.

Projekt BohaterON jest organizowany we współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego, Instytutem Pamięci Narodowej, Muzeum II Wojny Światowej, Fundacją PZU, Pocztą Polską, Totalizatorem Sportowym – właścicielem marki LOTTO, Polskimi Liniami Lotniczymi LOT, Polską Wytwórnią Papierów Wartościowych, Grupą Energa, Krajową Spółką Cukrową, Telewizją Polską, Polskim Radiem oraz portalem Onet.pl.

W Komitecie Honorowym przedsięwzięcia zasiadają: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Minister Obrony Narodowej, Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, Minister Edukacji Narodowej, Pełnomocnik Prezesa Rady Ministrów ds. Dialogu Międzynarodowego, Szef Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych, Marszałek Województwa Mazowieckiego, Marszałek Województwa Dolnośląskiego, Dyrektor Muzeum Powstania Warszawskiego, Dyrektor Muzeum II Wojny Światowej, Dyrektor Muzeum Historii Polski, Dyrektor Muzeum Wojska Polskiego, Rektor Uniwersytetu Warszawskiego, Prezes Zarządu Głównego Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej oraz Prezes Stowarzyszenia Klub Kawalerów Orderu Wojennego Virtuti Militari.